Gisteravond zaten we na het eten aan tafel nog zo over een en ander na te praten
tot het gesprek op euthanasie kwam.
Bij dit delicate onderwerp, over de keuze tussen leven en dood,
zei hij me: ‘Laat mij nooit leven als een plant, waarbij ik afhankelijk ben van een machine en gevoed word met een vloeistof uit een fles.
Als je mij in die toestand ziet, koppel dan die toestellen, die mij in leven houden, maar af.’
Ik ben opgestaan heb de stekkers van de TV en de computer er uitgetrokken en zijn bier aan de buurman geven.
Deze actie gaf stof tot gesprek…. het leven is hard mannen.
Groetjes Chantal.
Hi hi, dat moeten zij niet bij mijn flikken!